.... EN VERBETEREN

Weten jullie nog mijn Eloise trui van groene alpaca wol, naar een patroon van Drops?
Ik heb mezelf er nog mooi mee op de foto gezet, kijk maar. Dat was dus de trui waarmee ik mezelf toen een stevige peesontsteking in mijn duim heb bezorgd waardoor ik een half jaar niet heb kunnen breien.

Ik heb deze trui nu een heel seizoen gedragen, en in het gebruik viel me iets op: ik had steeds de neiging om de onderboord een beetje naar achteren weg te trekken. Als je heeel goed naar bovenstaande foto kijkt zie je ook, voor de kijker links, dat de boord een beetje afstaat van de heup. Anders gezegd, de onderkant viel iets te wijd, en ik denk wel dat dat in het dragen ook nog een beetje is versterkt. 

Nu vind ik altijd dat ik al de energie die ik in het maken heb gestoken, toch weer een beetje moet terugverdienen in het draagplezier. Aan de ene kant is dat prima gelukt en kreeg ik ook veel complimenten, die dan eigenlijk altijd over de prachtige bovenkant gingen. Aan de andere kant dus niet, omdat ik alsmaar liep te sjorren. En je ziet ook dat het boordje de neiging heeft om naar boven te vouwen. 

Ik vond het dus de moeite waard om het draagplezier te verhogen door er nog wat extra energie in te stoppen: die onderkant moest minder wijd. Dat klinkt eenvoudiger dan het is, maar uiteindelijk heeft het niet eens zo vreselijk veel tijd gekost. Scheelt natuurlijk wel dat we nu allemaal huisarrest hebben en er dus veel andere activiteiten zijn weggevallen. 

Het stappenplan: 

- vaststellen hoeveel extra ruimte er weg moest: zo ongeveer 8 cm. Vanaf de opzet tot aan de taille had ik 5 keer steken geminderd. Ik wilde wel een beetje taille overhouden (dat vind ik vaak het mooie aan de patronen van Drops Garnstudio), dus de bovenste twee minderingen heb ik gehouden. 

- het stuk met de drie onderste minderingen uithalen. De trui was van onder naar boven gebreid dus dat gaat zomaar niet. Dit heb ik opgelost door eerst een iets dunnere rondbreinaald te rijgen door alle steken op de beoogde hoogte. Daarna heb ik de draad van de toer er onder doorgeknipt en voorzichtig al die steken losgehaald. Resultaat: mijn trui ondersteboven met alle steken op de naald.

- het losgeknipte stuk uithalen. Omdat ik nu de bovenkant van dat breisel kon benaderen, kon ik makkelijk dat stuk uithalen. Dit gedeelte was gebreid met een dubbele draad. Die heb ik (als dubbele draad) rond mijn elleboog tot een streng gewikkeld.

- de kronkels uit de uitgehaalde wol halen door de streng te stomen en hangend te laten drogen.

- de streng weer tot een cake winden met mijn brother opwindmolentje. Beetje lastig want het strengetje paste niet om een stoelleuning, maar het is gelukt zonder knopen!

- het uitgehaalde stuk opnieuw breien, zonder iets aan het stekenaantal te veranderen. 12 steken minder dan de originele opzet.

Het uithalen van de opzetrand was niet goed gelukt omdat ik de losse eindjes daar erg goed onzichtbaar in had weggewerkt. Die had ik dus nog over om te vergelijken met het nieuwe eindresultaat. 

BREIDUIM

Ik had er over gelezen, maar nu is het mij ook overkomen..... Zo fanatiek aan het breien geweest dat het lichaam is gaan protesteren.

De oorzaak was mijn Eloïse trui. Het patroon is te vinden op de pagina van Drops Garnstudio. Ik had dit patroon al jaren eerder gezien; het groene alpaca garen had ik ook al jaren in huis, maar soms kan het wat tijd kosten voordat patroon en garen samen in het juiste geestelijke bakje vallen. Ik was vooral erg weg van de pas met de gerimpelde randjes.

Toen het project gekozen was, was ik ook vastbesloten om deze trui af te hebben voordat
1: het me alweer zou gaan vervelen
2: de motten me voor zouden zijn (zoals met mijn Drijfhout trui)
3: het truienseizoen alweer voorbij zou zijn.
Ik heb dus elke gelegenheid aangegrepen om mijn trui een stukje vooruit te helpen. Dat was niet moeilijk: hij wordt van onder af in het rond gebreid, en minstens 3/4 is het dus een kwestie van zonder al te veel nadenken rechte steken blijven breien. Kan dus overal mee naar toe, zo lang je af en toe even meet of je al aan de armsgaten toe bent.
Ik heb overigens wel wat meer lengte genomen voor het lijf en de mouwen dan in het patroon stond, en dat was maar goed ook. Als referentie daarvoor heb ik twee geslaagde truien genomen die ik al veel eerder gebreid had, namelijk deze en deze. Deze twee draag ik allebei al jaren met veel plezier, maar kan ik je helaas niet in mijn eigen uitvoering op de foto laten zien.
Het harde werken had resultaat: in 3,5 week was mijn trui klaar. Grotendeels met dubbele draad gebreid op een 4 mm rondbreinaald. Maar denk maar niet dat dat ontspannen breit: je moet bij elke steek blijven opletten of je wel met beide draden hebt omgeslagen.
Ik was dus heel blij met mijn trui. Tot ik na enige tijd begon te merken dat mijn rechterduim niet meer soepel bewoog, en in beide gewrichten knakte als ik hem gebruikte. En eigenlijk trok er ook wel een pijntje door tot aan mijn elleboog. Geen tenniselleboog maar een breiduim dus. Overbelaste spieren/pezen gaan protesteren! De remedie? Ontzien en wachten tot het over is.
Voorlopig wordt hier in huis dus niet tot nauwelijks gebreid, wat best moeilijk is. Die leuke sokken wil ik ook een keer af, en met 1 toer per dag gaat dat nog maanden duren!

DE TRUI IS AF!!!

Hij heeft er lang op moeten wachten, maar ik denk wel dat het de moeite waard was.
DE VISSERSTRUI IS AF!!!!
Ik laat jullie hieronder een paar details zien. De kwaliteit van de foto´s is niet geweldig, dat heb je als je het voor het gemak maar even met je telefoon doet. De kleur komt niet overeen met de werkelijkheid, in het echt is de kleur donker marine of zoiets.
De trui is vanaf de boord in het rond gebreid tot aan de plek waar de mouwsgaten komen. Vanaf daar heen en weer, maar dat blijf ik altijd gezellig doen met de rondbreinaald, want dat gaat tenslotte ook prima; de kans op verschil in draadspanning is ook net iets minder als je dezelfde naalden blijft gebruiken.

Detail van de motieven van het lijf.

In de eerste foto zie je een detail van de motieven van het lijf. Zoals in het boek van Stella Ruhe uitgebreid wordt uitgelegd, heeft ieder motief een speciale betekenis die verbonden is met het vissersleven.

In dit detail zie je van onder naar boven de zandribbels die de golven en de wind op het strand maken; de pijlen tussen de zandribbels verwijzen naar de harpoenen die werden gebruikt om grote vis aan boord te brengen. Daar boven zie je een afwisseling van kabels (die verwijzen naar houvast; het hijsen van de zeilen, maar ook het vastleggen aan de kade) en bliksemschichten waar de vissers tijdens hun tochten ook vaak mee te maken kregen.

halsboord 

In de tweede foto zie je de details van de halsboord. Hier komen de ribbels in het zand weer terug. Ik heb voor de hals de steken afgekant en later weer opgenomen om de boord te breien. Meestal vind ik het te los worden als je de steken op een draad laat staan en er later gewoon op verder breit. Het afkanten helpt om de vorm te behouden, vind ik altijd. Dat is ook de reden dat ik de schouders heb afgekant en met overhandse steken aan elkaar genaaid, in plaats van "samen afkanten". Dit laatste wordt tegenwoordig 3-needle bindoff genoemd, omdat alle informatie zo internationaal op het internet te vinden is. Bovendien had ik de schouders ook een beetje schuin laten lopen, daardoor was deze afwerking nu ook minder geschikt.

de mouwaanhechting

In de derde foto zie je de mouwaanhechting. Na het sluiten van de schoudernaden heb ik langs de zelfkant van de armsgaten steken opgenomen en heb ik (alweer met de rondbreinaald) twee mouwen tegelijk naar de boord toe afgebreid. De schouders hangen behoorlijk laag af, en het aantal steken hoefde nauwelijks geminderd te worden om een fatsoenlijke mouw te produceren. Alleen bij de boord heb ik 5 steekjes geminderd zodat de boord mooi om de pols aan kon sluiten.

Helaas is dit een trui die je echt aan een levend lijf moet zien om een fatsoenlijke indruk te krijgen van het eindresultaat. Ik zal jullie dus de foto besparen die ik gemaakt heb van de trui zoals hij een beetje zielig plat ligt, en hopelijk lukt het me om iemand te vinden die als showmodel wil dienen!

BACK ON TRACK

Nu de slijmvliezen zo langzamerhand weer kalmeren en de lichaamsthermostaat weer fatsoenlijk functioneert (of in gewoon nederlands: geen snot en koorts meer), kan ik weer eens verder met al mijn brei-activiteiten.
De cursus van de Turkse Slippers (of waren het nou Sloffen) is intussen afgerond. Hoe geweldig is het dat er dan meteen gepast wordt, en dat je dan een zeer tevreden zucht hoort, en de woorden WAT LEUK!!!!
Mijn laatste breisel op dit project kan ik hier intussen ook laten zien. Ik was begonnen om het patroon en het model uit te testen in een kleurvariant van de noorse sokkenwol, je weet wel, de bekende Geitenwollen Sokken maar dan in een blauw melange. Die had ik hier al eens besproken. Deze zitten lekker maar zijn natuurlijk niet heel erg bijzonder om te zien. Maar op koude nachten bevallen ze prima in bed! En als de voeten voldoende opgewarmd zijn kun je ze gemakkelijk uit schoppen.

Regia Kaffe Fasset

De daaropvolgende versie met ingebreid bloemenmotief is ook al beschreven in voornoemde blogpost. Maar daarvan was nog maar 1 exemplaar klaar. Intussen is dat ook een setje. In de tussentijd was ik aan een derde variant begonnen, en daarin is voor het contrastgaren een Regia wol met kleurverloop gekozen; kleurontwerp door niemand minder dan Kaffe Fasset!

Turkse Slipper met verlopende kleuren

Eerst had ik als effen achtergrond gekozen voor een kleur die mooi bij dit meerkleurige garen paste. Iets in het donkerblauw. Maar ik kwam er al snel achter dat niet alleen het optisch effect verloren gaat bij gebrek aan contrast, maar dat je ook al breiend eigenlijk niet meer ziet wat nu je achtergrond en wat je contraststeken zijn, dus raak je gemakkelijk de kluts kwijt. Gelukkig had een vriendin volgens dezelfde redenering haar keuze gemaakt in een andere kleurvariant, en konden wij probleemloos de effen bollen met elkaar ruilen. Allebei hebben wij nu een echt contrast!
Daarna heb ik ervoor gekozen om opnieuw te breien met grijs als achtergrond kleur en het resultaat stemt mij zeker tevreden! Zo hier en daar zat er toch een metertje tussen waarin het verschil tussen de beide garens nauwelijks waarneembaar was, dat heb ik er brutaalweg tussenuit geknipt! En dit is dan het voorlopige resultaat. De naadjes moeten nog worden gesloten en nummer twee moet ook nog gebreid.

Drijfhout in wording

Maar eerst verder met mijn trui! Dat schiet al goed op ;) Ik heb ongeveer de juiste lengte bereikt, maar ik wacht nog even met het afkanten tot ik weet welk effect het breien van de mouwen nog heeft op de pasvorm.
De steken van de onderkant staan nu op de extra lange kabel van mijn verwisselbare rondbreinaald. De steken van de (voor de kijker) rechtermouw heb ik intussen opgenomen samen met de extra steken van de oksel, en de donkerblauwe streep is af. De naald zit er nog in! Grappig om te zien hoe dat gapende armsgat opeens gefatsoeneerd is. Nu doe ik eerst hetzelfde met de linkermouw; daarvan staan de steken nu nog op een hulpdraad. Daarna moet het mogelijk zijn om met beide mouwen tegelijk verder te gaan en hoef ik geen extra moeite te doen om ze precies hetzelfde te maken.
Af en toe wilde ik even wat afwisseling van het alsmaar rondjes tricotsteek breien, dus van tijd tot tijd heb ik vast wat aan de afwerking gedaan. Steken opgenomen voor de knopenbiezen, en de halsafwerking. Het flapje bij de onderkant van de halsopening. En niet te vergeten, vast een aantal knoopjes opgenaaid. Nog niet allemaal, er komen er nog een stuk of 4 bij!

Intussen zit ik me ook alvast te verheugen op mijn eerstvolgende project. Op strooptocht bij de Wibra kwam ik in de koopjesbak 5 bollen Fenna zonder wikkels tegen. En daardoor natuurlijk ook flink in de war. Spekkie naar mijn bekkie! Voor een zeer vriendelijk prijsje mocht ik ze mee naar huis nemen, en voor mijn verkouden kop was het een heerlijk werkje om de warboel te ontrafelen en te veranderen in kleurige cakejes!
Het plan is om hiermee een van de brioche ontwerpen van Nancy Marchant te gaan breien.
Welke precies weet ik nog niet, Maar ik heb nog even tijd om daarover na te denken terwijl ik vlijtig verder prik aan mijn fijne trui. Je hoort daar later dus nog meer over.

DRUK DRUK DRUK

Ben je met pensioen en dan toch zo druk! Ik klaag niet hoor, beter zo dan me te zitten vervelen achter de geraniums.

Er is veel tijd gaan zitten in het organiseren.

Voorbereiding sokkencursus

Maar het resultaat is er dan ook naar. 4 dames komen de basis van het breien hier leren kennen of opfrissen, 9 dames gaan zich storten op de edele kunst van het sokken breien. en 3 dames zijn al begonnen aan de eerste aflevering van de Turkse sloffen. 

Uiteraard vragen al die lessen ook de nodige voorbereidingen: uittesten van het patroon, schrijven van het lesmateriaal, waar nodig inkopen van de materialen waar mee gewerkt wordt en opzetjes maken waar de cursistes meteen mee aan het werk kunnen. 

En gelukkig is het ook druk met meer ontspannende zaken.
Het is alweer drie weken geleden dat ik hier vertelde over het verzoek om een stel lekker dikke warme sokken te breien voor het meisje met de koude voeten. Intussen heeft zij twee paar van mij ontvangen, en het is geweldig om iemand zo blij te kunnen maken met iets waar je zelf ook al plezier aan hebt beleefd.

Mijn eigen project, de Drijfhout trui van Isabelle Kraemer, heeft daardoor een tijd stil gelegen. Dat kwam overigens niet alleen door de concurrentie van al die andere klussen. Ik was ook op een punt aangekomen dat ik me nogal ongerust maakte of het wel goed zou komen met die mouwinzet. Zowel de breedte van de trui als de diepte van het armsgat baarden mij zorgen. Raar genoeg raak ik dan helemaal mijn plezier in het project kwijt, en mag het ergens een poosje gaan liggen rijpen. 

Meestal blijkt dan, als ik het project weer oppak, dat de problemen zichzelf hebben opgelost, of gewoon helemaal niet zo ernstig zijn als ze in eerste instantie leken. 

Kortom, ik heb de draad weer opgepakt, gedaan wat er in het patroon stond, en tot nu toe lijkt alles prima te verlopen. 

Drijfhout in wording

Het voordeel van een top/down gebreide trui is natuurlijk, dat je hem gaandeweg kunt passen. Nu klinkt dat iets eenvoudiger dan het is, omdat er een beperkende factor is: de lengte van de rondbreinaald. Die is in mijn geval 80 cm, en dat is echt niet genoeg om mijn lijf te omspannen, zeker niet als je bedenkt dat de steken wel op de naald moeten blijven staan, en dat je ook de schouders moet passeren. Passen betekent dus: eerst een aantal steken overzetten op een of twee extra rondbreinaalden. En dan voorzichtig met aan- en uittrekken, want met al die puntige uitsteeksels aan alle kanten wil je ook nog wel eens in een steek blijven haken die dan onevenredig wordt uitgetrokken. 

Toch de investering maar gedaan, en bijgaand zie je het resultaat op de paspop. We weten allemaal dat de maten van deze dames niet echt overeenkomen met onze eigen, maar dit geeft een voorlopige indruk. Uiteraard heb ik ook hem ook geprobeerd op mezelf en dat geeft ook veel geruststelling, maar het levert foto's op die ik liever niet publiceer dus jullie moeten het voorlopig met Zilveren Anna doen ;)

DRIJFHOUT

Ja dat klinkt als iets wat niets met breien te maken heeft. Maar niets is minder waar. Het is de naam van het patroon waar ik zo naar heb uitgekeken. DRIJFHOUT van Isabelle Kraemer. Te vinden hier op Ravelry.
Op de breibeurs in Zwolle heb ik het garen gekocht. Evenals het patroon.
Het patroon vraagt om garen van ongeveer sokkenwol dikte. Nu ga ik geen trui breien van sokkenwol, ik wilde graag iets meer luxe, want ik hoop van deze trui heeeeel erg lang plezier te hebben en dan mag het mooier, zachter en dan is een beetje meer betalen ook niet erg.
Het patroon schrijft een garen voor van 75% wol met 25% zijde, en een looplengte van 575 meter/100 gram. Zoiets moois heb ik ter plekke niet gevonden, maar er was genoeg ander moois te vinden.

Merino Soft Fine

SEIZOEN 2015/2016 KAN BEGINNEN!!

Zo! De zomervakantie zit er voor de meeste mensen weer op. De scholen zijn weer begonnen, en het weer doet ook alweer lekker mee met de herfstige sfeer. Temperaturen omlaag, en stortbuien!
Geen enkel beletsel meer om de breiwerkjes maar weer eens uit de mottenballen te halen!

Aanstaande dinsdag (8 september 2015) start de eerste najaarscursus weer. We gaan de techniek van het inbreien van kralen verkennen in een handzaam projectje: sierlijke polswarmers. Aan de foto hieronder zie je dat het ontwerp is uitgebreid met een extra decoratie op de rug van de hand.
Meer informatie vind je op het tabblad Breiles in Houten; voor de snelle beslissers is er nog net 1 plaatsje vrij!! Stuur me in dat geval beslist een berichtje, dan ben ik op je komst voorbereid ;)

WAT STAAT ER OP DE PENNEN

Ok, ik beken.
Het is niet nodig om met geweld de waarheid uit mij te persen, veel te vermoeiend.
Hier heb ik plechtig beloofd dat ik eerst diverse werkjes zou afkanten voordat ik aan iets nieuws begon.
uhm .... niet helemaal gelukt.
Wel heb ik de als laatst genoemde polswarmertjes een fase verder gebracht, maar af zijn ze nog niet.
Misschien wel leuk om er hier iets over te delen.
Deze heb ik opgezet met de merinowol die ik overhad van deze infinity sjaal in drie kleuren: mint, lichtgroen en donkergroen. Hier heb ik daar uitgebreid over geschreven.

Er was nog ruim voldoende garen over voor allerlei leuke kleine projecten, en ik ben nu eenmaal erg weg van polswarmers. En deze heerlijke merino is daar natuurlijk bijzonder geschikt voor.
Op internet heb ik gezocht naar een model dat me aansprak, en in mijn stekengidsen en tijdschriften/breiboeken naar een motief waar ik zin in had. Dat werd een variatie op een noorse sneeuwster.
Omdat je rondbreit moet je aan de kant van de handpalm ook iets met die contrastdraad doen, anders zit hij maar in de weg.
Dus voor de binnenkant heb ik gebruik gemaakt van het motief dat er in

UPDATE

Tjonge ... soms word je even overspoeld door de eisen van het dagelijks leven.
Mantelzorg, muzikale verplichtingen en een stevige buikgriep eroverheen; om in breitermen te spreken blijven er dan allemaal onafgehechte draadjes hangen.
Dus maar weer eens trachten het overzicht te herstellen.

1. De sokken naar eigen ontwerp.

Dit zijn ze. Leuk vrolijk kleurtje voor gekozen, ik vond het om te beginnen al echt een damesontwerp dus een goede gelegenheid om mijn Neon roze sokkenwol aan te spreken.
Op de foto zie je het bescheiden maar toch voldoende opvallende sierpatroon: op regelmatige afstanden een averecht steekje tussen al het rechte tricot van been en bovenvoet.

WARME TRUIENDAG - VOORPAND

Na het breien van de boord kun je probleemloos een heel stuk verder.
Tricotsteek over alle steken t/m naald 60. Bij mij is de totale hoogte (tot het armsgat) dan 49 cm.
Wil je dat langer of korter, geen probleem. Brei gewoon tot de lengte die voor jou geschikt is (vergelijk het met een goed zittende trui die je al hebt), en hoeveel naalden je ook gebreid hebt, daarna ga je verder met de beschrijving van naald 61.

Dit is de hoogte waarop er veel tegelijk gebeurt: we gaan in het midden splitsen voor de V-hals, en tegelijkertijd maken we ook het begin van de armsgaten. Nou, armsgaten zijn het niet echt want we gaan een raglan mouw maken, maar toch, dit is het punt van de oksel.

WARME TRUIENDAG; SAMENBREIEN????

Natuurlijk breien wij allemaal puur voor ons plezier. Het is een heerlijke ontspannende bezigheid, die ook nog eens een mooi product oplevert. En alsof we daar zelf nog niet genoeg plezier aan beleven, kunnen we ook nog eens een ander blij maken met een product dat niet alleen zeer persoonlijk en uniek is, maar ook nog eens met veel liefde tot stand gekomen.

Je zou bijna vergeten dat er nog een zeer belangrijk aspect aan de orde is: gebreide producten zijn meestal ook nog eens heerlijk warm! Er zit dus ook nog een milieukantje aan het hele verhaal.
Als je een warme trui aan hebt kan de verwarming gerust een graadje (of wat) lager, dat scheelt energiekosten, en spaart geld en natuur.
Greenchoice heeft op dit idee ingespeeld met het uitroepen van de WARME TRUIENDAG 2015.
Op 6 februari aanstaande is heel Nederland aan de warme truien!
En waar moeten die warme truien dan vandaan komen? Nou, die breien we in de tussentijd! Er is een mooi hedendaags ontwerp gemaakt door een dame die er al ruim 30 jaar haar beroep van maakt het breien te vernieuwen.

VRIJDAG BLOGDAG

Even een update over de projecten waar ik de afgelopen weken mee bezig ben geweest.
Om te beginnen zijn de String Theory sokken af:

WAAR BEN IK MEE BEZIG (GEWEEST)

Eerder vertelde ik hier Een griezelverhaal over het feestmaal van de Berlijnse motten.
En hoe ik na het overwegen van alternatieven als dichtmazen of lapjes overzetten, uiteindelijk had besloten het hele aangetaste gedeelte uit te halen en in tegengestelde richting opnieuw te breien.

Intussen zijn wij een paar weken verder en het werk begint aardig te vorderen. Rondjes van alleen maar rechte tricotsteek met hier en daar een minderingetje of meerderingetje voor de taille is goed te doen.

EEN GRIEZELVERHAAL

Een jaar of drie geleden wilde mijn (volwassen) dochter graag een door mij gebreide trui. Hij moest effen zijn, glad vallen, een ronde hals hebben en een doorlopende versiering op de mouwen.
Binnen deze gegevens ben ik zelf aan de slag gegaan en heb ik van ierse wol een licht getailleerde trui gebreid met een gevlochten kabel op de raglan mouwen. Zoveel mogelijk zonder naden, dus lijf en mouwen in het rond gebreid, en vanaf de oksels mouwen meteen meegebreid in het raglangedeelte.
Zeer geslaagd, vond ik, en dochter was ook

DE TRUI VAN SCHOONZOON

Eind vorige week heb ik jullie achtergelaten met een cliffhanger.
De ontknoping wil ik jullie niet onthouden.

Schoonzoon was reuze blij met zijn nieuwe trui, en was ook niet te beroerd om even te poseren. Ik moet eerlijk toegeven dat ik op allebei even trots ben!

VRIJDAG BLOGDAG

Er is alweer een week voorbij waarin van alles gebeurd is, niet alleen op brei-gebied.
Maar natuurlijk kwam er wel flink breien aan te pas.
Vorig jaar al had ik een (prachtige, al zeg ik het zelf) mannentrui gebreid. Als ontvanger had ik mijn schoonzoon in gedachten.
Het patroon van de trui had ik uit Simply Breien 05-2013, ik was er meteen weg van toen ik het zag.
Gelukkig had ik in mijn voorraad nog prachtig garen liggen: Ontario van Lammy Yarns, mooi stoer! Aan de slag gegaan voor maatje M.

Toen de trui af was, bleek hij helaas net iets te groot uitgevallen voor de schoonzoon. Hier wordt hij geshowd door een ander heerschap, die ook net iets teveel ruimte in de trui bleek te hebben:
Al vind ik zelf dat het er prima uitziet. Maar goed, de drager beslist nietwaar.