vrijdag 19 mei 2017

ONDERHOUD EN REPARATIE

Nieuwe sokken in 2012
5 jaar geleden rolden deze sokken van mijn breinaalden.
Gebreid in mijn eigen standaardpatroon met een 2x1 boordpatroon, dat wordt voortgezet op de bovenvoet. Heerlijk patroon, sluit altijd fijn aan en ziet er in allerlei gevarieerde garens altijd hardstikke leuk uit. Om mezelf een plezier te doen had ik in de boord nog een minikabeltje verwerkt.

Destijds had ik maar 1 bolletje van dit garen, en dat is net niet genoeg voor 2 sokken. Daarom had ik besloten de hielen en de tenen te doen met een bijpassend effen garen. Leuk effect, vond ik zelf.
Dochterlief was er in ieder geval erg blij mee, en ze heeft ze intensief gedragen.
Ze zijn met haar meeverhuisd naar Berlijn, en daar heeft (net als bij de trui waar ik hier over schreef) zeer brutaal een mottenfamilie zich eraan tegoed gedaan. Gelukkig kon ik dat ter plaatse repareren door het breien van een nieuw teengedeelte, met bruine sokkenwol die ik toevallig bij me had. Zo konden ze weer jaren mee.
Maar .... vorige maand lagen de arme dingen weer voor mijn neus. Dit keer waren niet de motten de schuldigen, maar het intensieve gebruik. Nu zeg ik altijd, mijn sokken hebben levenslange garantie. Dat moest ik natuurlijk wel even waarmaken.
Toevallig had ik vorig najaar deelgenomen aan een workshop zichtbaar repareren. Daarmee wordt bedoeld: probeer maar niet de indruk te wekken dat er nooit iets gebeurd is ... je noeste arbeid mag gezien worden! Dat kwam in dit geval extra goed uit, want reserve van dit garen had ik niet.
Bijna doorgesleten


Sok nummer 1 was echt zover heen dat er een aantal flinke gaten in de voorvoet zaten. Hier zat er niets anders op dan de voet tot ongeveer halverwege uit te halen en dat stuk opnieuw te breien. Met opnieuw bruin garen, maar niet hetzelfde als ik indertijd had gebruikt. Uithalen viel overigens niet echt mee, want het wolpercentage in de sokkenwol en 5 jaar intensief gebruik heeft toch wel geleid tot een zekere mate van vervilting. De steekjes wilden dus niet zo makkelijk los. Maar toen alles eenmaal weer op de rondbreinaald stond, was de klus toch wel vrij snel geklaard.
Originele stoptechniek
Bij sok 2 was het een ander verhaal. De zool van de voorvoet was op enkele plaatsen wel doorzichtig, maar er was nog een vezeltje van de oorspronkelijke draad overgebleven. Het nylon waardoor sokkengaren zo sterk is, vermoed ik. Dat leende zich toch beter voor het stoppen of mazen van de doorgesleten plekken.
De oorspronkelijke garens zijn niet meer beschikbaar, dus onzichtbaar repareren was geen optie. Dan maar zo opvallend mogelijk.
Twee gaatjes dichtgemaasd
Ik ben begonnen met een ouderwetse stoptechniek: horizontaal en verticaal weven met lekker contrasterend sokkenwolletje. Het moet sterk blijven he! Het resultaat zie je op de foto hierboven.
Mwah.....  toch niet helemaal tevreden.
Twee kleine gaatjes gerepareerd met een maastechniek. Eerst heb ik de sokkenwol gesplitst, anders wordt het gerepareerde gedeelte toch wel dik. Dus net als vroeger met het DMC borduurgaren. Helaas breekt zo'n dun draadje sokkenwol toch iets makkelijker. Over het resultaat van deze reparatie was ik aanmerkelijk meer tevreden. Dus heb ik het gestopte gedeelte weer uitgehaald en daarna ook netjes opgemaasd.
Omdat ik intussen nog wat meer lef had gekregen heb ik nog een ander sokkenwolletje aangesproken, namelijk een restje van de wol waar haar vriendje ook net een paar van heeft gekregen. Partnerlook op zeer subtiele wijze!

Een brutale reparatie!
 
Hopelijk kunnen deze sokken er nu weer jaren tegen!



maandag 17 april 2017

PASEN

In tegenstelling tot vorig jaar geen enkele paas-workshop. Dus daarom gewoon maar door met mijn eigen projecten.
De TRUI heeft even stilgestaan. Ik was een weekje met vakantie op Skye, en dan heb ik liefst een handzaam klein werkje mee, dat ik uit mijn hoofd kan doen, en dat op een rondbreinaaldje past dat desnoods zonder al teveel verdriet door de security op het vliegveld in beslag genomen mag worden als zij dat perse willen. Gelukkig is dat laatste nog nooit gebeurd.
Op Skye heb ik dus een paar zeshoekjes oftewel Hexipuffs toegevoegd aan mijn verzameling. Maar voordat dat er genoeg zijn voor een dekentje moet ik nog wel een flink aantal keren op vakantie!

Op Skye heb ik meer schapen gezien dan mensen. Het is er dun bevolkt, en de schapen hebben uitgestrekte velden om hun kostje bij elkaar te zoeken. Regelmatig kom je ze ook midden op de weg tegen, er gaat wel eens een hekje stuk.

Natuurlijk kon ik daar niet rondneuzen zonder een bezoekje aan een wolwinkeltje. Dat zijn er uiteindelijk twee geworden. Nummer 1 was te vinden nabij het plaatsje Edinbane. In een houten schuurtje aan de kant van de weg werden wij hartelijk ontvangen door de eigenaresse en haar vriendin, die daar gezellig zaten te keuvelen temidden van een ruim assortiment aan garens.

Er was zowel commercieel als handgesponnen garen van de eigen schapen. We kregen uitgebreide uitleg over de schapenrassen van de streek, en de 8 zwarte schapen van de eigenaresse hebben we zelfs nog geaaid, want die stonden (7 rammen en 1 ooi) in het weitje er naast. Je kan daar niet vertrekken zonder iets te kopen, in mijn geval werden dat 4 bolletjes van Jamieson & Smith (commercieel garen dus) in natuurlijke kleuren. Kan altijd van pas komen voor wanten of polswarmers. Daarover later meer.
De haarspeldbochten op Skye, en onze trouwe VW 'BOX'
We zetten onze rit voort naar het gehuchtje Waternish, waar een looierij te vinden is, maar ook een ambachtelijke ververij waar met natuurlijke producten wordt gewerkt. Ook daar een mooie winkel met expositieruimte, en opnieuw een hartelijke ontvangst. Hier twee strengetjes in mooie kleuren meegenomen voor toekomstige projecten. Ik vind het echt een te groot risico om op de bonnefooi in te kopen voor een groot project als een trui of een vest. Kostbaar ook! Goedkoop is het daar niet echt ;)

Wanten dus ....
Noorse Wanten
De laatste cursussen van dit voorjaar zijn afgerond, en natuurlijk heb ik de deelneemsters even gepolst naar hun belangstelling voor verdere cursussen in het najaar waar ik plannen voor kan gaan maken. Een van de opties is Mutsen in Fair Isle techniek, maar dan liefst met een vervolg met bijpassende wanten. Laat ik nou net nog een boek met noorse patronen hebben, waarin ook wanten! Moest ik natuurlijk eerst zelf eens uitproberen, want wanten kan ik, en noorse patronen ook. Maar wanten MET noorse patronen en dan vanaf de vingertoppen gebreid, dat is nieuw. Met twee kleuren sokkenwol die ik nog had liggen ben ik aan de gang gegaan. Jammer voor de TRUI dus. Na enig proberen met de rondbreinaald heb ik toch gekozen voor de bamboe sokkenbreinaaldjes van 3 mm.
Tja, verslavend is het wel. En ondanks dat ik even vreesde dat ze veels te klein zouden worden, lijkt het uiteindelijk precies te passen. Gaandeweg kom ik tot de conclusie dat ik aardig wat fouten heb gemaakt, maar ik begin het patroon en de werkbeschrijving steeds beter te begrijpen en dat draagt alleen maar bij aan het succes van het uiteindelijke project.
Denk wel dat ik voor de cursus een patroon ga zoeken met dikker garen en naalden want dit patroon vraagt wel erg veel van de beginnende breister!

donderdag 30 maart 2017

LAATSTE LOODJES

Tjee dat klinkt alsof er een einde komt aan een zware periode. En zo zie ik dat toch echt niet. Ik heb juist enorm veel plezier in de cursusavonden, en ook in de voorbereiding daarvan. Maar het is wel waar dat het cursusseizoen hier alweer bijna over is.
De twee sokkencursussen zijn intussen ook afgesloten. De dames waren zo enthousiast over hun resultaten dat ze die direct vereeuwigd hebben!
Allemaal hetzelfde patroon!
Het vierde klasje komt over 2 weken nog een keer bij elkaar om nieuwe dingen te leren. En omdat ik uit diverse monden heb gehoord: "het wordt mooi weer dus dan wil ik de tuin in" lijkt het niet het juiste moment om met nieuwe projecten voor cursisten te starten.
Wel heb ik natuurlijk de dames gepolst naar de eventuele verdere wensen. Zo kan ik de komende maanden gebruiken om plannen te smeden, patronen te zoeken, werkstukken uit te proberen en tijdig met nieuw aanbod klaar te staan na de zomerperiode.
Intussen zijn er al twee ideeën geopperd die beslist kans van slagen hebben.
Zo ga ik me beraden op een cursus waarin zowel de Fair Isle muts als bijpassende wanten aan bod zullen komen. Nadere uitwerking volgt natuurlijk!
Ook hebben diverse dames belangstelling getoond voor een cursus sokken breien vanaf de teen. Die wil ik natuurlijk ook een extra design elementje meegeven, wat precies weet ik nog niet. Maar het is juist leuk om daar de komende maanden eens op te studeren.
Hoe het met mijn eigen projecten gaat?
De TRUI heeft even in de wacht gestaan omdat ik druk was met de cursusvoorbereidingen. 2 sokkenklasjes (die elkaar wekelijks afwisselden) maakten het nodig dat ik met 2 sokken steeds het juiste instructiemoment had bereikt om de cursisten te demonstreren hoe het in zijn werk gaat. Die sokken zijn nu dus ook af, en worden volgende week kado gegeven aan Schoonzoon. Omdat hij het liefst op teenslippers loopt hebben deze een aparte grote teen!
Teenslipper sokken
Verder met de TRUI dus. Aan beide mouwen heb ik de eerste donkere streep afgebreid. Nu moet ik eerst mijn streng aqua opkluwen, dan kan ik de mouwen verder afbreien. Het staat nu nog op twee afzonderlijke rondbreinaalden, maar zodra dat een beetje lukt is mijn plan om ze naast elkaar op de rondbreinaald te zetten zodat ik ze in één moeite door gelijk op kan breien.
En dan komt er ook alweer ruimte in mijn hoofd om aan het volgende project te denken: de col in patentsteek. Fijn vakantieproject.