TOCH NIET STILGEZETEN

Ja hahaa! De vorige keer had ik het hier over mijn goede voornemens, maar dat is toch alweer 5 maanden geleden. 

Ik heb in de tussentijd wel de nodige projecten afgebreid, maar NIET de gelegenheid gevonden om daar hier iets over op te schrijven.

Ik ga maar eens proberen om dat in te halen. 

Om te beginnen heb ik in mijn vorige post wel drie damestruien aangekondigd. Ik kan jullie vertellen dat die intussen allemaal klaar zijn. Het zal wel even duren tot het weer koud genoeg is om ze te dragen, maar ik ben wel trots op het resultaat. 

De eerste was de trui Cooped Up, en die heb ik gebreid voor mijn schoondochter. Zij is tamelijk stoer, en ook wel dol op de kippen die achter in de tuin wonen en zorgen voor een constante stroom van verse eitjes. Een mooie trui met een ingebreide rand van kippen (maar misschien zijn het wel hanen) was het resultaat. Van onder naar boven gebreid, dus het leukste kwam het laatst. Op de foto zie je mij, en ik heb een detailfoto van de sierrand toegevoegd. Mocht het je opvallen dat die kippen de andere kant oplopen, dat klopt: het zelfportret is in de spiegel genomen. 

Het garen is Merino Extra Fine van Drops, heerlijk zacht. Gebreid op naalden 4 voor het effen gedeelte, en 4,5 voor de fair isle rand. 

Omdat ik dat altijd zo mooi vind, heb ik aan het patroon een lichte taillering toegevoegd. Voor mezelf zou deze trui net iets te hoog tegen de keel aanzitten, maar schoondochter vindt deze hoogte juist ideaal!

Mijn tweede grote werkstuk dat de afgelopen maanden van de pennen gerold is, was een -ook weer- fair isle trui voor mezelf. Al lang had ik dit model op het oog, maar nu had ik ook het garen gevonden waar ik hem mee wilde maken: diezelfde Merino Extra Fine, maar nu in de kleur ijsblauw met contrastkleur donkerbruin. Het patroon heet Lena en wordt ook van beneden naar boven gebreid. Ik vond dat het breisel wel wat losser mocht, dus deze heb ik voor het effen gedeelte gebreid op naald 4,5, en het inbreiwerk op naald 5. 

Het is altijd wel gewenst om je naalden een maatje dikker te nemen zodra je met 2 kleuren werkt. Onwillekeurig wordt je breisel strakker en om te voorkomen dat je dat ziet compenseer je door de naalddikte aan te passen. 

Weer een zelfportret met zelfgebreide trui. Waarom ik weg ben van dit patroon, is het bijzondere van het inbreiwerk. Niet alleen wordt er met kleur gespeeld, maar ook met afwisseling van Recht en Averecht, zoals je in bijgaande detailfoto kunt zien.

Zoals je als lezer misschien ook wel weet, kun je de draad die je een aantal steken niet gebruikt, niet eindeloos "meenemen" achter je werk. Je moet hem (afhankelijk van waar je mee werkt en wat je hand van breien is) af en toe "vangen", om te voorkomen dat je lussen krijgt waar je met vingers of ringen in gaat blijven hangen. Maar ook voor de regelmatigheid van je breiwerk is het goed. Ik heb nogal zitten puzzelen hoe dat moest met de averechte gedeeltes. Als je daar de contrastkleur "vangt" (hier de bruine kleur) komt die aan de goede kant te zien. Het patroon gaf daar geen uitsluitsel over. Uiteindelijk heb ik bedacht dat die zichtbare gevangen steken dan maar deel moesten uitmaken van het motief, en dat plaatst ze midden op het driehoekje in het midden. Het driehoekje is dus een torentje geworden. Hetzelfde heb ik meer naar boven gedaan met de "ruiten". Ik vind het er goed uitzien. 

Je ziet dat de hals van deze trui mijn keel goed vrij laat, dus ik ben helemaal happy!!!

Dan had ik (al in oktober) een trui op de pennen gezet die ik op papier ook heel leuk vond: Apple Valley bovenstaande foto is afkomstig van de patroonpagina.

Deze trui wordt van boven naar onder gebreid, en eerlijk gezegd twijfelde ik al heel erg toen ik halverwege het inbrei gedeelte was. Die nek zat me veel te strak, maar ik hoopte dat het nog wat zou bijtrekken als de mouwen er aan zouden zitten. Dus dapper doorgebreid, maar het project heeft wel lang stilgelegen omdat ik veel meer zin had in beide bovengenoemde truien. Uiteindelijk is het na 6 maanden toch nog afgekomen, maar wat ik al vreesde bleek het geval: die nek kroop omhoog tegen mijn keel, dus liep ik de hele dag aan de trui te sjorren en dan weet je dat het niet goed is. Beter meteen maar aanpakken dan..... Ik heb mijn breinaald geregen door de eerste rij steken direct onder de halsboord; daarna de draad doorgeknipt en de halsboord verwijderd. 

Omdat de steken die ik toen op de naald had eigenlijk een meerderronde waren (Top-down gedacht) had ik een stelletje onregelmatige steken (oorspronkelijk 2 steken in 1 gebreid) dus die ronde heb ik ook nog uitgehaald. Toen ik de boel toch terug moest breien heb ik meteen maar de kans gegrepen om de hals aan de achterkant wat hoger te maken door een aantal onvolledige toeren te breien. Daarna 1 volledige ronde averecht, 1 ronde recht, 1 ronde averecht en afkanten. Veel blijer!!!

Uiteindelijk is hij ook veel aansluiterder geworden dan het voorbeeld, maar voor nu vind ik dat wel fijn. Fijner dan een aantal truien uit het verleden die altijd veel ruimer bleken uit te vallen dan ik bedoeld had. 

Dan zijn er dit jaar nog van mijn pennen gerold: 1 paar vingerloze handschoentjes, en van het zelfde garen ook nog 2 paar sokken maatje 42. Tja dat is altijd meer doorbreien dan sokken voor de dochter (in het paars, maatje 36)

LAAT DE WINTER MAAR KOMEN!

Dit najaar heeft het Fair Isle breien centraal gestaan in mijn cursus-programma. En als voorbereiding van mijn cursussen moet ik natuurlijk wel allerlei zaken uittesten voordat ik mijn cursisten daarin goed van advies kan dienen.
Zo ook deze keer. We hebben een setje gemaakt van een muts en wanten in Fair Isle. Dat wil zeggen ingebreide motieven met gebruik van twee draden in contrasterende kleuren. Daarbij hebben wij in elke hand een van de draden. Het is dus een combinatie van de 'gangbare' manier van breien (draad in de rechterhand, omslaan) en de 'scandinavische' techniek (draad in de linkerhand, draad oppikken met de rechternaald). Daar moet best even op geoefend worden. En zeker als dat dan ook nog op de rondbreinaald moet, en je ook nog de Magic Loop methode onder de knie moet zien te krijgen, is het een behoorlijke prestatie als je aan het eind van de cursus trots het onderstaande resultaat kunt showen. Daarom krijgen twee van mijn cursistes hier even het podium. Helaas was niet iedereen aanwezig bij de laatste les, dus dit is maar een deel van de resultaten.

Ik vind het altijd weer verrassend hoe hetzelfde patroon met hetzelfde garen, uitgevoerd door verschillende breisters, zulke verschillende resultaten kan geven!
Mijn eigen setje is intussen ook klaar, maar omdat ik met een ander motief heb gewerkt, is het resultaat niet helemaal vergelijkbaar.

Intussen al gedragen, en ze zitten helemaal lekker en warm! Gisteren garen bijgekocht bij De Wolman, zodat ik er nog een heerlijk bijpassend colletje bij kan maken.

LEVENSTEKEN

Wat is het alweer lang geleden dat ik hier gepost heb. En wat is er veel gebeurd intussen. Het gaat hier al net zo als bij veel andere breiblogs die ik heb gezien, en waarschijnlijk gaat het bij de meeste andere hobbyblogs net zo. Je wilt niet in herhaling vervallen maar het wordt steeds moeilijker om nieuwe onderwerpen te bespreken.
Maar omdat ik eerder deze week een berichtje kreeg met de vraag of een bepaalde workshop nog in de planning staat, realiseerde ik me dat ook zonder nieuwe entrees dit blog nog steeds gelezen en gewaardeerd wordt. Dat geeft mij toch weer de inspiratie om de zaak weer op te pakken.
Waarmee ik zo druk geweest ben is hier even niet zo relevant. Wel, dat ik zo hier en daar gaten aantrof in mijn breisels, zelfs in de blauw gestreepte trui die nog steeds niet af is. MOTTEN! Er zijn al twee gifbussen leeggespoten, de mottenballen zijn ingezet, mijn kledingkast ligt vol met zeepjes tussen de stapels, maar mijn lol was er wel een beetje af! Heb ik zo leuk allerlei prachtige wolletjes verzameld voor mooie projecten, en genieten de motten er nog harder van dan ik!! Ik zie dus opeens ook weer de voordelen van katoen en acryl garens!

Gelukkig gebeuren er ook leuke dingen: gisteravond hebben twee cursistes de laatste hand gelegd aan hun Noorse Want, waarbij zij gebruik hebben gemaakt van de Fair Isle inbrei techniek. Drie trotse vrouwen hier, want ik ben net zo trots als mijn cursistes dat zij dit tot een goed einde hebben gebracht! Hoe grappig is het om te zien dat twee dames, met hetzelfde patroon en zelfs met hetzelfde garen (merk en kwaliteit) tot zo'n verschillend resultaat kunnen komen ;)

En het verzoek van mijn lezeres heeft me ertoe gebracht me vast te verdiepen in het cursus aanbod voor het voorjaar. Nog niet helemaal uitgekristalliseerd, maar er is in ieder geval een workshop Dubbel Breien gepland voor Vrijdagochtend 15 december, en we verzamelen belangstellenden voor een cursus sokken breien en een cursus Polswarmer op de rondbreinaald, waarin ook gekabeld gaat worden. De data voor deze cursussen moeten nog geprikt worden, maar het kan zeker geen kwaaad om je belangstelling vast kenbaar te maken!

CURSUS VOORBEREIDING

De Fair Isle muts begint te vorderen!

Mijn model is geduldig! Keer op keer moet zij het verduren dat zij weer een werkstuk op haar hoofd krijgt dat nog in staat van wording verkeert! Hier zie je het begin van de Fair Isle muts, die het onderwerp is van de cursus die op dinsdagavond 5 september gaat starten. Je ziet, het patroon past bij de wanten die ik intussen al af heb, en die het onderwerp worden van de corresponderende wantencursus die hopelijk gaat starten op 24 oktober ;)

FAIR ISLE SETJE

Hoewel hier in het midden van het land de scholen alweer bijna beginnen, zit ik voor mijn gevoel nog aan het begin van de zomer. Dat komt omdat ik me niet meer aan de schoolvakanties hoef te houden, valt het reis-seizoen voor mij in andere jaargetijden. En nog omdat ik nog niet "echt" ben weggeweest deze zomer, is de zomer ook nog lang niet voorbij!!! Maar toch beginnen de vaste activiteiten volgende week alweer.

Wel ben ik, zoals je weet, al tijden druk met het plannen van het najaar. Een daarvan is een cursus FAIR ISLE breien, en de bedoeling is een muts en bijpassende wanten. 

Sneeuwwanten nld 2,5

Als test had ik eerder dit jaar al wanten gebreid in de fair isle techniek. Met sokkenwol. Deze: 

De oplettende lezer ziet dat ik het patroon niet helemaal precies gevolgd heb, want mijn achtergrondkleur heb ik de hele want door hetzelfde gehouden: donkerbruin. De ecru kleur is de contrastkleur. Je kunt ook zien dat ik deze wanten ben gestart bij de vingertoppen. Eigenlijk begin je eerst met de duimpjes te breien, die kun je dan in het werk integreren als je op die plek bent aangekomen. De ontwerpers vinden dat een voordeel, omdat je dan niet heel prutserig een duimpje hoeft te breien met het gewicht van de hele want bungelend aan je werk. 

Ik moet zeggen: leuk bedacht. Maar ik ga het niet nog eens doen. Hoewel... misschien later nog eens. Voor een cursus wanten breien voor relatief onervaren breisters lijkt de gewone manier me al ingewikkeld genoeg. 

Je ziet ook dat ik hier aan het breien ben met sokkennaaldjes. Ook daarvan zeg ik: leuk maar ik ga het niet nog eens doen. Wederom ben ik erg blij met de rondbreinaald!!

Tenslotte heb ik ook bedacht dat ik mijn cursistes niet een muts en wanten ga laten breien met sokkenwol. Niets mis met sokkenwol, maar het is dun en vraagt dus heel veel steekjes. Dan wordt het wel flink doorbuffelen tussen de lessen door. 

Noorse wanten nld 3,5

Ik ben dus op zoek gegaan naar een iets dikker garen, en ben terecht gekomen op Alize Superlana Klassiek. 100 gram = 280 meter. Aanbevolen naalddikte 3 - 4. 

Intussen is mijn eerste want van de pennen gerold, gewoon beginnen bij de boord, en lekker met de rondbreinaald. Wantje nummer twee ga ik met de cursistes mee breien, dus mijn rechter handje blijft nog een poosje koud. Maar ja, ik leef nog steeds in het begin van de zomer ;)

Ter voorbereiding van de cursus ga ik nu starten met het testen van de bijpassende muts. 

O ja, wanneer gaat dit allemaal gebeuren? 

Binnenkant wanten

Op dinsdagavond 5 september starten we met de muts. In deze cursus leer je allereerst breien met de rondbreinaald (als je dat nog niet eerder had gedaan) en gaan we vanaf les 2 aan de slag met de tweehandige techniek voor meerkleurig breien. Hoe mooi en ordelijk dat is, ook aan de verkeerde kant van het werk, dat zie je hier:

De bijpassende wanten worden in de vervolgcursus aangepakt; je kunt je voor elk van deze cursussen apart inschrijven. 

PASEN

In tegenstelling tot vorig jaar geen enkele paas-workshop. Dus daarom gewoon maar door met mijn eigen projecten.
De TRUI heeft even stilgestaan. Ik was een weekje met vakantie op Skye, en dan heb ik liefst een handzaam klein werkje mee, dat ik uit mijn hoofd kan doen, en dat op een rondbreinaaldje past dat desnoods zonder al teveel verdriet door de security op het vliegveld in beslag genomen mag worden als zij dat perse willen. Gelukkig is dat laatste nog nooit gebeurd.
Op Skye heb ik dus een paar zeshoekjes oftewel Hexipuffs toegevoegd aan mijn verzameling. Maar voordat dat er genoeg zijn voor een dekentje moet ik nog wel een flink aantal keren op vakantie!

Op Skye heb ik meer schapen gezien dan mensen. Het is er dun bevolkt, en de schapen hebben uitgestrekte velden om hun kostje bij elkaar te zoeken. Regelmatig kom je ze ook midden op de weg tegen, er gaat wel eens een hekje stuk.

Natuurlijk kon ik daar niet rondneuzen zonder een bezoekje aan een wolwinkeltje. Dat zijn er uiteindelijk twee geworden. Nummer 1 was te vinden nabij het plaatsje Edinbane. In een houten schuurtje aan de kant van de weg werden wij hartelijk ontvangen door de eigenaresse en haar vriendin, die daar gezellig zaten te keuvelen temidden van een ruim assortiment aan garens.

Er was zowel commercieel als handgesponnen garen van de eigen schapen. We kregen uitgebreide uitleg over de schapenrassen van de streek, en de 8 zwarte schapen van de eigenaresse hebben we zelfs nog geaaid, want die stonden (7 rammen en 1 ooi) in het weitje er naast. Je kan daar niet vertrekken zonder iets te kopen, in mijn geval werden dat 4 bolletjes van Jamieson & Smith (commercieel garen dus) in natuurlijke kleuren. Kan altijd van pas komen voor wanten of polswarmers. Daarover later meer.

De haarspeldbochten op Skye, en onze trouwe VW 'BOX'

We zetten onze rit voort naar het gehuchtje Waternish, waar een looierij te vinden is, maar ook een ambachtelijke ververij waar met natuurlijke producten wordt gewerkt. Ook daar een mooie winkel met expositieruimte, en opnieuw een hartelijke ontvangst. Hier twee strengetjes in mooie kleuren meegenomen voor toekomstige projecten. Ik vind het echt een te groot risico om op de bonnefooi in te kopen voor een groot project als een trui of een vest. Kostbaar ook! Goedkoop is het daar niet echt ;)

Wanten dus ....

Noorse Wanten

De laatste cursussen van dit voorjaar zijn afgerond, en natuurlijk heb ik de deelneemsters even gepolst naar hun belangstelling voor verdere cursussen in het najaar waar ik plannen voor kan gaan maken. Een van de opties is Mutsen in Fair Isle techniek, maar dan liefst met een vervolg met bijpassende wanten. Laat ik nou net nog een boek met noorse patronen hebben, waarin ook wanten! Moest ik natuurlijk eerst zelf eens uitproberen, want wanten kan ik, en noorse patronen ook. Maar wanten MET noorse patronen en dan vanaf de vingertoppen gebreid, dat is nieuw. Met twee kleuren sokkenwol die ik nog had liggen ben ik aan de gang gegaan. Jammer voor de TRUI dus. Na enig proberen met de rondbreinaald heb ik toch gekozen voor de bamboe sokkenbreinaaldjes van 3 mm.
Tja, verslavend is het wel. En ondanks dat ik even vreesde dat ze veels te klein zouden worden, lijkt het uiteindelijk precies te passen. Gaandeweg kom ik tot de conclusie dat ik aardig wat fouten heb gemaakt, maar ik begin het patroon en de werkbeschrijving steeds beter te begrijpen en dat draagt alleen maar bij aan het succes van het uiteindelijke project.
Denk wel dat ik voor de cursus een patroon ga zoeken met dikker garen en naalden want dit patroon vraagt wel erg veel van de beginnende breister!

MEER OVER DE TURKSE SLOFFEN

Zodra er een konkrete nieuwe cursus in het verschiet ligt, heb ik veel voor te bereiden.
Zo ook met de aanstaande cursus Turkse Sloffen breien die op 31 januari gaat beginnen.

Babuchas Turkas (van Ravelry)

Het is natuurlijk heel makkelijk om vanaf een plaatje op internet te bedenken dat dit een leuk project wordt om aan te werken. En toen de op dat moment aanwezige dames daar hetzelfde over bleken te denken, wat de beslissing snel genomen.
Maar dan begint het eigenlijk pas.
Want: in het patroon wordt duidelijk een garen en een naalddikte vermeld. Allemaal leuk en aardig, maar het bij het patroon vermelde garen is in Nederland niet verkrijgbaar. En bovendien 100% acryl, wat ik niet fijn vind aan mijn voeten. De eerste klus is dus: bedenken welk garen ik zelf ga gebruiken en ook aan mijn cursisten aanraden.
Het duurde niet lang of ik besloot dat we met sokkenwol aan de slag gaan, maar dan wel met de dikke variant: 6-draads sokkenwol. Is daar makkelijk aan te komen? Ja en nee.

Mijn eerste Turkse Slofjes....

Allereerst vereer ik altijd de wolkraam op de weekmarkt met een bezoekje. Jacob de Wolman heeft een ruim assortiment aan allerhande heerlijke garens, en zelfs ook in 6-draads sokkenwol. Helaas is de kleurenkeuze bij het merk dat hij voert zeer beperkt: behalve de zgn 'geitenwollensokken' kleuren is er grijs, bruin, blauw en donkergroen. Mannenkleuren, vind ik zelf. In ieder geval niet zoiets vrolijks als op de foto's die mij geïnspireerd hebben.
Kwestie nr 2 is de steekverhouding. In het patroon werken ze met naalden 3,5. Deze naalddikte past in mijn ervaring goed bij de 6-draads sokkenwol die ik op het oog had. Sokken met deze wol en deze naalddikte worden mooi en stevig.
Ik ben dus begonnen met het uitproberen van dit patroon met dikke sokkenwol in de blauw gemêleerde versie, om eerst maar eens het model zelf door te exerceren. Voor het aantal steken heb ik de normale sokkengetallen aangehouden: 48 totaal. Gewoon doorgebreid tot het punt waar het boordje moet komen. Ik houd zelf altijd wel van sokken die goed aansluiten dus voor dat punt heb ik gewoon mijn eigen voorkeur aangehouden. Dat bleek alvast meer naalden te zijn dan in het patroon werd aangegeven.
Ook kwam ik tot de conclusie dat ik het hielgedeelte graag wat hoger zou willen hebben bij de volgende versie.

Met deze leerpunten in het achterhoofd ben ik aan mijn tweede versie begonnen: die met het ingebreide motief. Bij het jacquard breien moet je altijd een naalddikte dikker nemen, en vanwege het telpatroon ben ik ook overgegaan op het aantal steken dat in het patroon staat. Tot mijn verrassing werd alles precies even breed als mijn eerste modelletje. Bij nader inzien blijkt het ene soort Noorse sokkenwol toch NET iets dikker dan het andere hihi. Weer wat geleerd.

Mijn tweede proefmodelletje

Maar ook bij deze versie had ik meer toeren nodig dan het patroon op ravelry. Dat heb ik creatief opgelost, maar het maakt wel weer duidelijk dat er voor het schrijven van het cursusmateriaal ook goed moet worden nagedacht over het telpatroon.

Verder heb ik intussen al veel plezier gehad van mijn eerste proefexemplaren. Ze zitten lekker warm, en als je in huis graag je schoenen uittrekt, zijn ze een heerlijk alternatief. Wat ik nog wel ga doen is een paar antislip noppen onder de zolen aanbrengen om het uitglij-gevaar te bezweren zodat ik nog lang door kan gaan met leuke brei- en haak activiteiten.

O ja, en de verkrijgbaarheid van 6-draads sokkenwol? Het bestaat wel in wat vrolijker kleuren. Er zijn diverse grote garenmerken die dit in het assortiment hebben. Er zijn zelfs ook garens met kleurverloop. Dat kan ook heel leuk zijn als contrastkleur. In diverse stenen winkels heb ik wel aanbod gezien (prijzen wel iets hoger dan op de markt), en ook op internet. Denk dat voor mijn derde proefje (want dat komt er natuurlijk) dus een wat uitgebreidere shopping expeditie gaat volgen.

FAIR ISLE

Zo, de kop is er weer af!
De eerste les van dit jaar heeft alweer plaatsgevonden: een editie van de serie Lappendeken, die deze keer gewijd was aan de Patentsteek. Ik heb erg veel zin in de rest van het najaarsprogramma. Hoe dat eruit ziet kun je lezen op mijn 2 cursuspagina's.
De komende weken vinden er een paar workshops Haken voor Beginners plaats, en de snelle beslissers kunnen desgewenst nog aansluiten op 11 oktober. Stuur me even een berichtje als je belangstelling hebt!!

Alpaca Regenboog

Zelf had ik ook wel weer eens zin om iets te leren. Al een poosje geleden las ik ergens op Facebook een post over een meebreiproject van Wieke van Keulen: Latvian Sampler. Op haar eigen pagina kun je daar natuurlijk van alles over lezen.
Waarom ik het leuk vind om er aan mee te gaan doen, is dat het wekelijks nieuwe inspiratie biedt, zowel op het gebied van motieven en kleuren, als ook op het gebied van bijzondere technieken.
Het garenpakket kon je bestellen via de weblog van Wieke zelf, maar ik had meer zin om zelf een keuze te maken, en die is gevallen op Drops Alpaca. Daar heb ik eerder mee gebreid en dat bevalt mij prima.
Op de foto hiernaast zie je mijn palet: Zwart en Wit als basiskleuren, en verder is de complete regenboog vertegenwoordigd.

WAT STAAT ER OP DE NAALDEN

Er is weer flink gebreid deze week.
De dames van de cursus Fair Isle breien hebben deze week hun eerste les achter de rug. Het was weer ouderwets gezellig.
Ik brei gelijk op met de dames, en als het goed is komen ze op de volgende les met hun eigen kleurstelling van het onderstaande boordje:

BOMVOL NIEUWE IDEEEN

En alweer is er een week voorbij.
Van breien is niet zo bijzonder veel gekomen, het mantelzorgen vraagt nog steeds veel tijd en energie.
De MORCK's groeien uiterst langzaam. Voor elke ronde moet ik het patroon weer raadplegen dus ten eerste gaat dat niet snel en ten tweede vraagt dat zoveel concentratie dat ik na een rondje of vijf het werk alweer weg moet leggen.
Deze foto doet niet echt recht aan de kleur maar soms moet je je even behelpen. Het is in het echt een soort lavendelblauw.

TERUG VAN WEGGEWEEST

Voor iedereen die had verwacht vrijdag of gisteren een nieuwe aflevering te kunnen lezen: sorry, ik was er even niet.
Mijn afgelopen week is gevuld geweest met muziek en sociale contacten.
De hele week heb ik mij met 35 andere zangers en instrumentalisten gewijd aan het instuderen en uitvoeren van een prachtige maar behoorlijk onbekende Requiem-mis, daterend uit de Franse Barok.
Dan is er bepaald geen gelegenheid om een nieuwe blogpost te schrijven.
Natuurlijk had ik wel een breiwerkje mee voor de momenten dat ik me anders zou vervelen.
De sokken die ik op bestelling voor een vriendin aan het breien was, zijn dan nu ook af.

NAJAARSCURSUSSEN 2

De voorbereidingen voor de najaarscursussen zijn in volle gang!
Het klinkt behoorlijk officieel als ik het zo opschrijf, maar daar zal ik wel aan wennen.
De beginnerscursus die start op 2 september is volgeboekt. Bij meer belangstelling organiseren we gewoon een herhaling.
De Fair Isle cursus vraagt nog wat aandacht op meerdere terreinen.
Niet alle belangstellenden zijn beschikbaar op de data die ik heb bedacht. Ik ga nog bedenken wat ik daaraan wil doen.
Intussen ben ik wel reuze druk geweest met het testen van het patroon en de garens die ik voor dit project in gedachten had.
Mijn eerste proefje heb ik gebreid met Drops Lima uit mijn voorraad:

NAJAARSCURSUS FAIR ISLE BREIEN

En weer is er een kogel door de kerk!
Er zijn weer wat kwartjes gevallen in mijn hoofd, en dat heeft tot resultaat een nieuwe cursus: Fair Isle breien.
Fair Isle breien is een algemene term voor veelkleurige tricotsteekpatronen waarbij per toer meerdere kleuren garen worden gebreid. Over het algemeen niet meer dan twee verschillende kleuren per toer maar er zijn uitzonderingen.
In het voorbeeld hiernaast zie je minstens 5 kleuren maar die zijn netjes over de toeren verdeeld, per toer zijn het er steeds maar twee.
De techniek schijnt afkomstig te zijn van de Shetlandeilanden (vandaar de naam) maar je ziet hem ook in traditionele